Temoignage

Het was het tv-moment van vorig jaar. Mohamed El Bachiri, Marrokaanse Belg, moslim, Molenbekenaar, vader, weduwnaar, buschauffeur … richtte zich tot de camera en deed tijdens de allerkoudste winterdagen een intense oproep voor een jihad van liefde. Loubna, zijn grote liefde en moeder van zijn kinderen, was één van de slachtoffers van de aanslagen in Maalbeek op 22 maart 2016. Zijn pleidooi voor meer menselijkheid, broederlijkheid en liefde raakte miljoenen mensen tot in elke vezel van hun lijf. Het werd het meest bekeken filmpje ooit op de Vlaamse televisie. Het onmetelijk verdriet dat hem was aangedaan door terreur, boog hij op een bijzonder veerkrachtige manier om in een moedig betoog voor meer liefde, verzoening, dialoog en menselijkheid. En de talloze reacties uit alle gemeenschappen - taalbarrières smelten wanneer mensen in hun ziel getoucheerd worden - drapeerden zich als een warm deken over hem. “Het was bijna een magisch moment voor mij. Ik had echt het gevoel dat ik kon verbinden. Het was alsof ik Kerstmis vierde met vijf miljoen mensen.” Samen met David Van Reybrouck goot hij afgelopen lente zijn liefdesboodschap ook in een boek, een mix van poëzie en zijn getuigenis. Een toegankelijk boek vooral, want Mohamed wil heel veel jongeren bereiken met Jihad van Liefde, hen prikkelen om erover na te denken, te discussiëren, elkaar te troosten … Hen aanzetten ook om naar de ander toe te gaan, om hem te ontmoeten, toe te lachen te begrijpen. “We mogen nog zo verschillend zijn, toch lijken we op elkaar.” Zijn geloof in de mensheid is onwankelbaar. “De mens is tot het allermooiste in staat. We hebben allemaal iets goeds in ons.” Met zijn hoopvolle boodschap maakte hij zijn geliefde Loubna - die dezelfde open geest en liefde voor het leven in zich droeg - onsterfelijk. Tegelijk is het geen naïef praatje, Mohamed heeft een kritische geest om maatschappelijke pijnpunten te duiden, maar hij weigert om in cynisme te vervallen. Ook wanneer het leven harde klappen uitdeelt en je achterlaat met diepe littekens. Het is een houding die elk van ons kan inspireren. “Ik ben een jihadist van de liefde. Vraag me niet om te haten, nog liever zou ik sterven!” Terrorisme maakt vele slachtoffers … We brengen Mohamed samen met de Antwerpse Nabila Mazouz. Haar zoon is één van de 700tal jongeren die de afgelopen jaren radicaliseerden. Hij besloot op een banale winterdag zijn boeltje te pakken en naar Syrië te vertrekken om er te vechten. Net voor zijn vertrek, op de luchthaven van Charleroi, werd hij opgepakt. Op dat moment zakte de grond onder haar voeten weg. Al haar zekerheden gingen aan het wankelen, al haar handvaten leken zich aan haar gezichtsveld te onttrekken. Hoe kon het, dat zij niet had gezien wat er zich onder haar eigen dak ontwikkelde, wat in het hoofd van haar eigen zoon rijpte? De machteloosheid verlamde haar even, maar onder impuls van Saliha Ben Ali - een mama die haar zoon verloor - besloot ze de nachtmerrie te temmen. Ze bouwde ze een netwerk uit met andere getroffen mama’s en samen richtten ze de vzw Jihad van de Moeders op. Ze proberen getroffen families met elkaar in contact te brengen en wegwijs te maken. Maar vooral, ze delen hun verhaal in scholen, op praatavonden, in tv-studio’s en proberen zo de strijd tegen radicalisering te voeren. In de hoop jongeren die aangetrokken worden door IS-propaganda, te overhalen hulp te zoeken. Ze geven het menselijke leed van de families van daders een gezicht, en rapen hun moed samen om het gesprek aan te gaan. Want het volstaat niet om de jonge Belgen die de aanslagen pleegden of naar Syrië vertrokken, te bestempelen als religieuze paria’s van onze maatschappij. Het zijn ònze jongeren, of we dat nu willen of niet. En het vergt moed de dialoog aan te gaan, voorbij de snedige tweets en puntige hashtags. Nabila beseft dat er meer vragen zijn dan antwoorden. Waarom besliste haar vrolijke zorgzame jongen om op een dag zijn geliefden en zijn thuisland achter te laten en te vechten voor een islamitisch kalifaat? Wat verbindt al die gasten die radicaliseren, wat zijn alle onderliggende oorzaken en wat is de trigger om effectief strijder te worden? Hoe kan het dat je geen andere uitweg ziet? Eenvoudige antwoorden zijn er niet … Maar met de Jihad van de Moeders wil ook zij haar boodschap van dialoog, menselijkheid en verbondenheid uitdragen. Een Festivalbabbel over liefde en verbondenheid, over de littekens die het leven achterlaat, over het collectieve trauma en de persoonlijke drama’s die terreur teweegbrengt, over een samenleving waar mensen zich thuis voelen en gemeenschappen zich verbonden weten … La radicalisation, un phénomène qui touche de plein fouet nos voisins belges Vendredi, le centre culturel Comines-Warneton organisait une conférence sur la radicalisation. En présence de deux mères de familles dont les fils se sont radicalisés, le débat s’est articulé autour d’une question : pourquoi certains Belges décident de partir combattre aux côtés de l’État islamique en Syrie.

Abonnez-vous à notre newsletter pour obtenir Nouvelles importantes, continuez sur notre toujours l'évolution des caractéristiques du produit et de la technologie.

  • 0485/811198 Nabila
  • +32485727477 Fatima
  • Nabila@Jihadvandemoeders.com
  • fatima@Jihadvandemoeders.com
  • Copyright © 2019 | jihadvandemoeders.com. All rights reserved.